Marloes – tweede kindje

Net als bij mijn eerste zwangerschap was ik ook nu flink “overtijd”. Maandagochtend 30 maart, nu 41+5 zwanger, ging ik naar het ziekenhuis voor een check-up van de baby – alles was goed gelukkig – ik had niet anders verwacht want ik voelde haar steeds goed. De arts heeft me toen gelijk (na het gevraagd te hebben) gestript – wat overigens helemaal niet vervelend was. Ik hoopte natuurlijk dat dat een en ander in beweging zou zetten, want zat helemaal niet te wachten op een inleiding.

Bij mijn eerste bevalling – die spontaan begon maar helemaal niet liep zoals gewenst, met trage ontsluiting, ruggenprik, wee-opwekkende medicatie, een knip en een vacuümpomp – was me de medicatie niet goed bevallen. Daarom wilde ik heel graag een inleiding vermijden. Tegelijkertijd werd me wel verteld dat ik – zeker met mijn hogere leeftijd van 42 – wat risico’s nam door langer te wachten. En dus was ik enorm blij dat die maandag toch echt de weeën zich aankondigden.

’s Middags kwamen mijn ouders ons zoontje van bijna 2 halen om daar te komen logeren zodat ik me vanaf dat moment echt kon voorbereiden op en openen voor de bevalling. Gedurende de avond kreeg ik steeds meer krampen en had ik al zo’n hoopje dat deze zouden doorzetten. En dat deden ze! Eerst kon ik nog wat slapen af en aan, tussen de toenemende weten door. Later, ik denk rond een uur of 5 ben ik uit bed gegaan omdat ik het niet meer trok in bed. Wilde in bad gaan en heb daar geloof ik uiteindelijk ook 15 min in gezeten maar de weeën werden steeds sterker en kon er met moeite nog uitkomen. Toen heeft mijn vriend ook de verloskundige gebeld en die hoorde al aan mijn gekreun dat ze snel moest komen

Zij was er rond 7 uur en snel daarna vertelde ze mij dat ik volledige ontsluiting had en kon gaan persen en bij voorkeur op bed moest gaan liggen. Dit vond ik echt een enorme omschakeling van ontsluiting naar uitdrijving. Ik moest schakelen maar wist niet hoe en ook niet hoe ik goed moest persen – wellicht ook omdat ik tijdens mijn eerste bevalling was ‘geholpen’ door de vacuümpomp. Gelukkig was de verloskundige zeer adequaat en begeleidde zij me heel goed. Coachend waar mogelijk en dwingend waar nodig (wanneer niet te persen bijvoorbeeld).

Op 31 maart om 8.52 uur is toen onze dochter Lois ter wereld gekomen. Ik heb haar zelf aangepakt, zo mooi was dat! Ze heeft eerst heerlijk op mijn borst gelegen waarna ze haar in alle rust hebben nagekeken. En mij ook. Ik had maar een heel klein scheurtje dat niet gehecht hoefde te worden. Daardoor was mijn herstel van de tweede bevalling zoveel sneller.

Ik kijk met veel voldoening terug op mijn tweede bevalling. Terugkijkend denk ik dat die zoveel beter verliep doordat – afgezien van mijn lijf dat al eens was geopend – ik beter voorbereid was (o.a. cursus hypnobirthing gedaan en voor mijn eerste bevalling slechts een halve dag training, en inspirerende insta-accounts gevolgd zoals die van houseofniraj en Marinka Joanne die een prachtige video heeft van haar bevalling). Daardoor was ik relaxter. Wist ik beter wat ik kon verwachten. En ook dat alles wat er in je lichaam gebeurt zo moet zijn. Het lukte me bij de tweede bevalling om in de stromen mee te gaan, me er aan over te geven. Ik ben echt heel blij dat die tweede bevalling (en natuurlijk mijn tweede kind) me gegeven was omdat het echt een groot deel van mijn eerste ervaring heeft kunnen helen.

Moeder Vught – tweede kindje

Halverwege de HypnoBirthing cursus die we volgden bij Joke, besloten mijn man en ik dat we Joke ook in wilden schakelen als doula bij onze bevalling. De bevalling van ons eerste kindje was een heftige ervaring. Er waren complicaties en ik had niet het idee dat ik in controle was. Ik keek daarom op tegen de bevalling. De hypnobirthing cursus gaf me al de handvatten om meer te ontspannen tijdens de bevalling maar ik miste nog een stukje zelfvertrouwen of het me zou lukken om de technieken op het moment zelf in te zetten.

Joke heeft mij (ons) dat zelfvertrouwen gegeven. De gedachte dat er iemand zou zijn met veel ervaring in hypnobirthing die suggesties zou kunnen doen wanneer welke houding of techniek in te zetten gaf mij heel veel rust. De rust die je juist nodig hebt om ontspannen de bevalling in te gaan.

Uiteindelijk liep het echter anders en is Joke maar heel kort bij de bevalling geweest. Van ‘deze weeën kan ik nog prima opvangen’ naar ‘we moeten naar het ziekenhuis’ ging heel snel. En vanwege de coronamaatregelen mocht er maar 1 begeleider mee naar het ziekenhuis zijn (mijn man). Desondanks hebben we het gevoel dat Joke ons heeft kunnen helpen. Door vooraf mijn zelfvertrouwen een boost te geven en middels app contact tijdens de bevalling.

Joke is heel benaderbaar, ik had het gevoel dat ik alles tegen haar kon zeggen. Ze is heel duidelijk, zal het ook zeggen als dingen niet kunnen en schetst de juiste verwachtingen. En ze is totaal niet zweverig 🙂 Iets waar ik voor de start van de hypnobirthing cursus een beetje bang voor was.

Kortom: we hadden nooit verwacht dat we een doula in zouden schakelen bij onze bevalling maar we hebben er, ondanks dat ze er maar kort live bij is geweest, absoluut geen spijt van. Bedankt Joke!

HB ouders – derde kindje

Periode richting de bevalling: vooral de affirmatie “het gaat zoals het hoort” hebben wij veel gebruikt. Het gaat niet zoals gepland, maar het gaat zoals het hoort te gaan. Dit is nooit volgens het boekje. Een prettige gedachte, waardoor ik ook onverwachte dingen kon plaatsen.

Vanwege hoge bloeddruk werd ik met 36 weken medisch, wat ik nooit als probleem heb ervaren. Ik stond en sta nog steeds zeer positief tegenover een ziekenhuis bevalling. Ook op dat moment weer de gedachte “het gaat zoals het hoort”.  En ja, zo hebben wij het ook echt ervaren. Als ik niet medisch was geweest, dan was waarschijnlijk pas bij 39 weken ontdekt dat mijn baby in stuit had gelegen (Vanwege de corona-tijd werden de fysieke controles bij de verloskundige verminderd en zou ik bij 38 weken geen controle hebben gehad). Mijn dochter had bij 37 weken en 4 dagen besloten om te gaan draaien en in stuit te gaan liggen. En omdat ik onder controle was bij de gynaecoloog, was het nu ontdekt bij 37 weken en 5 dagen en kreeg ik de volgende dag een uitwendige versie.

De uitwendige versie (het draaien van de baby) vond ik erg pijnlijk (daarna meer last gehad dan van de bevalling zelf). De ademhalingstechniek om te ontspannen heb ik hierbij gebruikt en heeft mij erg geholpen. Na drie pogingen was ze gedraaid.

Dit was mijn derde zwangerschap en mijn man heeft bij deze bevalling zijn steentje kunnen bijdragen. Dit dankzij de cursus. Ik had hierdoor het vertrouwen dat hij mij kon bijstaan (al was hij de ademhalingstechniek al lang weer vergeten en kreeg hij tijdens de bevalling een opfriscursus 😊). De cursus zelf was ook een momentje voor ons om met de baby bezig te zijn. Met al 2 kinderen rondlopen, sta je samen weinig stil bij de zwangerschap. Een moment om samen bezig te zijn met de zwangerschap.

Ik had affirmaties gemaakt en in de wc opgehangen op een bord. De positieve gedachte hebben mij erg geholpen tijdens de zwangerschap.  De woorden “mijn baby is gezond en gelukkig” hebben mij in de coronatijd van de zwangerschap erg geholpen (positieve gedachte!). Mijn man en ik hebben vaak nog moeten lachen om de woorden: mijn baby wordt geboren op het perfecte moment op de perfecte plek: midden in de hoogtijd van de corona is mijn dochter in het ziekenhuis geboren. (je zou toch eigenlijk niet zeggen perfecte moment op de perfecte plek, maar wij hebben dat wel zo ervaren).

De bevalling zelf: “mijn feestje” onder medische restricties. Ik ben ingeleid met 38 weken. Vrijdag 3 april een ballon geplaatst (mijn man heeft lekker thuis geslapen en kon uitgerust de bevalling ingaan de volgende dag). De volgende ochtend zijn de vliezen gebroken en is mijn dochter om 15.45 uur geboren. Een rustige bevalling. De ademhalingstechnieken hebben er voor gezorgd dat ik een zeer rustige ontsluitingsfase heb gehad. Het persen hebben ik op de gewone manier gedaan (heeft ongeveer 10 minuten geduurd). Zeer mooi dat ik – niet gepland – mijn dochter zelf heb aangepakt en op mijn buik heb gelegd. Een mooie ervaring waar ik positief op terug kijk.

Partners – eerste kindje – ‘s-Hertogenbosch

Ik heb veel aan de cursus gehad. Eigenlijk heb ik met alle tips en informatie wel iets gedaan, ik voelde mij heel goed voorbereid en tijdens de geboorte en kraamtijd heeft het echt mijn leven makkelijk gemaakt! Het was goed om te leren wat er nu precies gaat gebeuren in het lichaam tijdens de geboorte, als je namelijk weet wat het gevoel is, kan je er beter aan over geven. In de cursus leer je dat het een lichamelijk proces is en dat je lichaam hiervoor gebouwd is, dit geeft veel vertrouwen in jezelf. In de zwangerschap heb ik dagelijks oefeningen gedaan om mijn lichaam te versterken en soepel te maken, de stretcht oefeningen bijvoorbeeld. De perineum massage heb ik ook vanaf week 34 gedaan, dit was in het begin een heel onwennig gevoel, maar werd steeds beter en soepeler. Je weet het nooit maar ik denk dat dit er wel voor heeft gezorgd dat de ‘schade’ beperkt is gebleven.

Ook het maken en de begeleiding van het geboorteplan vond ik super werken, je leert de taal spreken van de verloskundige en hebt zo op gelijk niveau een gesprek, ik vond de voorlichting vanuit de verloskundig hierin mager dus de cursus heeft ervoor gezorgd dat ik de dingen wist waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden of dat je hier over na kan denken en een mening over kunt hebben.

Ook dingen als een Tens apparaat, dit is mij niet getipt door de verloskundige en wel in de cursus, dit bied een perfect alternatief op de pijnbestrijding die in het ziekenhuis word geboden, tijdens de geboorte heeft het apparaat mij heel goed geholpen om de golvingen die ook naar mijn rug uitstraalde te verlichten. De ademhalingstechnieken hebben mij zeer goed geholpen in de zwangerschap tijdens de geboorte en zelfs nu nog tijdens een pittige huil sessie van de baby, als ik rustiger ademhaal dan wordt zij ook wat rustiger.

Aan de workshop over Het vierde trimester heb ik ook veel gehad, de borstvoedingstips, draagzak en het rust nemen en op gezonde voeding letten hebben enorm geholpen om mij snel weer fit te voelen!

Geboorteverhaal – vrouw 36 en vader 42 – ‘s-Hertogenbosch

Het was donderdag avond rond half 6, toen mijn vliezen braken met 37+4 weken. Een verrassing want, best op tijd! die nacht een paar rustige golvingen,  maar het zette niet door. Ook op vrijdag niks aan de hand. Alleen steeds een plonsje water langs mijn benen, dus veel droge broeken aan moeten doen en Bart liep met de dweil achter mijn aan door het huis haha.

Die avond na de eerste 24 uur moesten we naar het ziekenhuis voor een CTG, alles was goed en we konden weer thuis afwachten, zaterdag weer niks en die avond weer in het ziekenhuis voor een check, zondag ochtend konden we terug komen als er nog niks zou gebeuren en dan zou het als er al een opening was de weeënopwekkers gestart worden. We melden ons om 8uur en gelukkig was er al 1 cm open! we konden starten.

Het infuus prikken was even gedoe, pas na 5 pogingen lukte dit pas, ik heb twee weken blauwe plekken gehad! De pomp stond aan rond 11 uur en werd elk half uur opgehoogd, er gebeurde niks en pas bij de hoogste stand begonnen de golvingen dit was rond 2 uur.  Het spektakel begon en binnen 6 uur werd Bella geboren.

Het eerste uur ging prima op de bal. het ziekenhuis werkte erg goed mee om mij zo mobiel mogelijk te houden ondanks alle snoertjes. Na een uur werd het pittiger de golvingen kwamen rap achter elkaar en die zondag was de grote storm buiten en ook bij mij begon de golvingenstorm!! nog eens twee uur op mijn zij op bed opgevangen met het Tens apparaat, wat een top apparaat, die ving de uitstraling naar mijn rug heel goed op! Bart bediende de boost knop en was zo dichtbij en zo deden we het echt samen.

Rond 5 uur zat ik er helemaal doorheen, wat zwaar die storm en Bart moest zo zijn best doen om mij te helpen met ademhalen want ik schoot er continue uit, en raakte regelmatig in lichte paniek. ik dacht als dit nog lang doorgaat trek ik het niet, ik wil pijnbestrijding. De verloskundige kwam kijken en legde mij de opties uit. Shit beide vond ik eigenlijk geen optie dat was ik even vergeten. doorzetten dus. Ze bekeek ook de ontsluiting en wonderbaarlijk was ik al op 6 cm.

Oké ik ben al over de helft! Even naar het toilet want dat moest nog gebeuren, en daar ging het hard, ik vond het toilet een hele fijne plek, in kon de golvingen daar veel beter opvangen door de tegenkracht die ik in zijleuningen van het toilet en met mijn benen kon geven. Na 1,5 uur begonnen de eerste pers neigingen. Dit gaat rap, vond ook de kraamverzorgende, ze haalde de verloskundige er op nieuw bij, ik moest terug naar het bed. dat was minder fijn met golvingen elke minuut en mijn lichaam trilde aan alle kanten.

We zaten op 8,5 cm, dus bijna daar!! het bed werd in een zittende positie gezet, dit was super want ik kon zo mijn rug goed tegen het kussen drukken en met mijn benen tegen steunen, hierdoor voelde ik enorme kracht. ook werden de golvingen beter te doen, toen ze overgingen in persweeën. de verloskundige was klaar met haar dienst en ging weer weg, ze dacht dat het nog wel even zou duren, waar ze later excuus voor heeft aangeboden want ze had niet weg moeten gaan.

Rond 19 uur liep toevallig de gynaecoloog langs die haar ronde deed, zij kon gelijk blijven want de uitdrijving was echt begonnen. Ik vond dit een heel intense ervaring, hyper focus en zoals ze zeggen oerkracht, die van heel diep komt. veel beter te doen dan de fases ervoor. 19:43 werd Isabella geboren!!

Ze kon lang blijven liggen bij mij, alles verliep soepel en 1 hechting schade. Bij ons was er geen infectie dus we mochten de volgende ochtend naar huis. Ze heeft wel nog via mij met infuus antibiotica gekregen tijdens de bevalling, voor infectiegevaar door de langdurig gebroken vliezen.

Thuis was heerlijk, met een fijne kraamverzorgster, de borstvoeding liep gelijk prima, en gaat ook nog steeds soepel en Bella is heerlijk. Kortom, ik kijk terug op een heftige, intense ervaring want de heftigheid heeft mij toch overvallen en tegelijkertijd ben ik ook snel hersteld en was het ook wel weer fijn dat het snel voorbij was, beetje dubbel dus! We genieten!

Anna – Britt & Marko – eerste kindje (live online cursus)

Wij hebben Joke ervaren als een zeer professionele en inhoudelijk sterke HypnoBirthing begeleidster. De communicatie was uitstekend en we hebben er als ouders in spe ontzettend van mogen en kunnen leren. Wij zouden het iedereen aanraden ter voorbereiding op een bevalling waar je zelf stiekem behoorlijk wat invloed op kunt hebben. Wat vooral heel leuk is, is dat je het kunt gebruiken, zodat beide partners zich in kunnen zetten tijdens het hele proces, waardoor je onderlinge band nog sterker wordt.

Aanstaande ouders – ‘s-Hertogenbosch – eerste kindje

Inhoud cursus meest waardevol:
– De ‘theoretische kennis’ over zwangerschap en geboorte. Waar allemaal aan te denken, wat gebeurt er feitelijk. En daardoor ook:
– Waar zou je over na kunnen denken of over kunnen spreken samen.

Sterke punten cursusleidster:
– Vertelt duidelijk.
– Geeft goede uitleg en adviezen zonder iets ‘op te leggen’.
– Oog voor het persoonlijke zonder het professionele uit het oog te verliezen.

Chelsea Tjapilon en Gina Hitipeuw

Alle onderwerpen die aan bod zijn gekomen waren waardevol, maar waar wij het meest aan gaan hebben is:
– Wat de geboortepartner kan doen ter ondersteuning
– Ademhalingsoefeningen, ontspanningsoefeningen voor tijdens het geboorteproces

Wat voor ons belangrijk was gedurende de periode dat wij cursus dagen hadden was:
– Bewust stil staan bij oud zeer en deze los te laten

Sterke punten cursusleidster:

– Kon alles goed uitleggen en nam daar de tijd voor
– Er werd geluisterd naar onze vragen
– Joke kon ervoor zorgen dat je je aandacht er goed bij kon houden tijdens de les

Bewust alleenstaande moeder – ‘s-Hertogenbosch

Ik ben middels een geplande keizersnede bevallen van zoon D.  Het onderstaande heb ik toe kunnen passen in mijn laatste trimester en in de kraamtijd: kennis over zwangerschap en ontwikkeling van de baby,  ademhalingstechnieken, prenataal en postnataal ouderschap (contact met je (on)geboren kind), werking baarmoeder,  taal van HB, over hormonen, visualisaties, over uitgerekende datum, kracht van het lichaam en gedachtes, rol van de geboortepartner, samenwerking tussen baby en barende moeder.

Bijvoorbeeld tijdens het proces van de keizersnede heb ik de hele tijd de ademhalingstechnieken  toegepast. Hierdoor heb ik o.a. het zetten van de ruggenprik als een eitje ervaren. Ook tijdens mijn herstel van de keizersnede was de ademhaling mijn hou vast om tot (enige) ontspanning te komen.Toen ik verdoofd op de operatietafel lag tijdens de keizersnede, heb ik continu contact gemaakt met D. die nog in mijn buik zat. In huis hing mijn zelf gemaakte positieve affirmatie slinger voor vóór de keizersnede maar ook voor daarna.

Patrick en Ayako – ‘s-Hertogenbosch

How do people give birth without this course? Having our first baby is something we really needed to prepare for, and we had some emotions, beliefs and many questions that we needed to clarify. Joke as an instructor and the HypnoBirthing method gave us the confidence that we can have a natural birth without the horrorstories and do it on our own terms. We feel empowered, and can recommend this course to everyone!