Patrick en Ayako – ‘s-Hertogenbosch

How do people give birth without this course? Having our first baby is something we really needed to prepare for, and we had some emotions, beliefs and many questions that we needed to clarify.

Joke as an instructor and the HypnoBirthing method gave us the confidence that we can have a natural birth without the horrorstories and do it on our own terms. We feel empowered, and can recommend this course to everyone!

Marloes – tweede kindje

Echt een goeie training die je zelf ook aan het werk zet. Joke is ook heel prettig en betrokken! Dit is een goede investering omdat je veel meer uit de training haalt dan uit een boek of online. Ook goed dat er her en der wat herhaling in zit zodat het beklijft.

Mabel Duchossoy en Rob Basjes – tweede kindje

We zijn erg blij dat we de HypnoBirthing cursus bij Joke hebben gevolgd. We gaan nu vol vertrouwen de geboorte van ons zoontje tegemoet en hebben een rugzak vol tools in huis (zowel ik als mijn partner) om deze ervaring zo comfortabel en bijzonder mogelijk te maken. Het voelt heel goed. We hebben super veel geleerd over het hele proces en we gunnen eigenlijk iedereen deze kennis over natuurlijk bevallen. Fantastisch hoe ons lichaam gemaakt is voor dit proces en hoe je hier dus weer in kunt gaan vertrouwen. Joke, heel erg bedankt voor je liefdevolle en gepassioneerde expertise. Je bent een topper!

Anoniem – eerste kindje

Er zijn een aantal aspecten uit de cursus die mij erg geholpen hebben tijdens de zwangerschap en tijdens de bevalling. Allereerst was het fijn voor mij om veel kennis te hebben van de verschillende fases van de geboorte en de ontwikkeling van het kindje in mijn buik. Vooral de geruststelling dat heel veel dingen ‘normaal’ zijn en ‘erbij horen’ was voor mij als beginnende moeder helpend. Daarnaast vond ik het helpend dat de komst van een kindje werd gezien als iets fijns, iets om naar uit te kijken, in plaats van een medische gebeurtenis. Meer een verjaardag dan een operatie, als ik het zo mag vergelijken. Ook het loslaten van de uitgerekende datum was helpend, alleen vond ik dat wel moeilijk toen die datum dichterbij kwam! Maar dat is meer mijn eigen ongeduld denk ik.

Anoniem – eerste kindje

Ons geboorteverhaal begint op 16 december om 19.00 ’s avonds. M. was de afgelopen dagen steeds meer gaan uitkijken naar de bevalling, want ze had het gevoel dat het zo onderhand wel tijd moest worden. Toch was ze die dag nog wezen winkelen, fietsen en wandelen. Nergens last van. T. was al een paar dagen hardop aan het uitspreken dat hij dacht de C. op de uitgerekende datum geboren zou worden. Hij was zelfs op 16 december speciaal naar de kapper geweest. Toen M. even snel naar de wc ging voordat ze boodschappen gingen doen, hoorde ze een knappend geluid en begon er iets naar beneden te stromen. Helder roze vruchtwater! T. ging nog even snel boodschappen doen en de auto aftanken terwijl M. alle benodigde spullen klaarzette. We hielden er rekening mee dat we naar het ziekenhuis zouden gaan, omdat dit onze wens was.

De verloskundige kwam langs om 21.30. E. was een aardige verloskundige met wie het vanaf het begin al goed klikte. M. dacht ze niet echt weeën had, wel had ze soms kramp in haar benen. Maar dat had ze de laatste weken van de zwangerschap wel vaker, ze dacht dat het spanning was. E. zei daarom dat T. en M. zich het maar gemakkelijk moesten maken, dit zou wel een nacht kunnen duren. Ze konden haar weer bellen wanneer de weeën heftiger werden.

Afijn, film opgezet, koekjes en thee erbij: laat die nacht maar komen, zo dachten we. Enige nadeel was die beenkramp, elke keer moest M. gaan staan en ergens tegenaan leunen om die kramp een beetje weg te krijgen. We wisten niet zeker of dit serieuze weeën waren, want we dachten dat weeën zich toch echt in de buik moesten afspelen om een beetje serieus te zijn. Op een gegeven moment was zitten geen optie meer en liep M. een beetje rond in de kamer. Toen wilde ze graag douchen, misschien zou dat de kramp wat minder heftig maken. In de douche kwamen we erachter dat de kramp regelmatig kwam en toen dachten we voor het eerst aan beenweeën. Op een gegeven moment zijn we verplaatst naar de slaapkamer, waar M. op het bed kon leunen met haar armen (bed was verhoogd naar 80 cm, dus makkelijk om op te leunen). Daar werden de weeën heftig. Door de beenweeën kon M. alleen staan in een soort squat-positie, en op een gegeven moment voelde ze iets naar onder zakken. Toen zei ze tegen T. dat hij de verloskundige moest bellen, het was inmiddels 23.30. Toen de verloskundige om 23.45 er was moest M. op bed gaan liggen om het aantal centimeters ontsluiting te meten. Het bleek dat ze 10 centimeter ontsluiting had! Vanaf toen nam de verloskundige het over, ze zorgde voor alle benodigde spullen en vertelde wat er zou gebeuren. M. mocht gelukkig snel beginnen met persen, want op bed liggen met beenweeën doet vreselijk pijn. Ze dacht dat haar heupen/stuitje zouden breken, dit was het eerste paniekmoment.

De kraamzorg was inmiddels ook gearriveerd. We hadden in de slaapkamer dus een team van drie professionals: E. de verloskundige, M. de gynaecoloog die meeliep met E. en de kraamzorg, een studente gynaecologie. We hadden ons geen beter team kunnen wensen. Ze waren bemoedigend, maar niet bemoeierig. Ze waren positief en nergens viel een medische term. Ik werd ontzettend goed verzorgd. Het klinkt raar voor een bevalling, maar er was een warme en fijne sfeer. Baby kwam langzaam maar zeker door het geboortekanaal. Doordat M. best wat tijd had tussen weeën kon ze even uitrusten en op adem komen. T. kon naast haar zitten op bed, dit was erg fijn. Toen het hoofdje van C. eruit kwam had M. het tweede paniekmoment, ze dacht dat ze het niet aankon, de pijn was echt heftig! Toen de volgende wee kwam en C.  om 1.19 ook met zijn lijfje ter wereld was, viel alle spanning van haar af. T. mocht C.  opvangen en daarna werd hij meteen op haar buik gelegd. Toen de navelstreng niet meer klopte werd die doorgeknipt. Na de spuit oxytocine kwam de placenta vrij snel ter wereld. E. liet hem nog even zien, dat was wel interessant. Na het hechten (minder leuk, maar moest gebeuren) ging iedereen aan de slag om alles op te ruimen. Het was eigenlijk heel gezellig. Eerst vertrokken de verloskundigen weg en later de kraamzorg. Dolgelukkig met onze C.  lagen T. en ik in een schoon vers bed (ik had zelfs kunnen douchen) te wachten op de eerste dag met onze lieve zoon C. !

Mike en Annika – eerste kindje

De ademhalingstechnieken, de theoretische onderbouwing voor mij erg interessant en voor Mike heel erg gewenst. Wij wilden ons met deze cursus graag Samen voorbereiden en hierdoor echt als team richting de geboorte, dit is helemaal gelukt. Wij hebben het idee dat we nu een nog beter team vormen en dat voor ons de ideale geboorte helder is, in het hoofd van beide. Dit belangrijkste doel kwamen we halen en hebben we gevonden.

Sterke punten leider cursus:
Enorm veel kennis, lekker nuchter en praktisch. Zeer duidelijke uitleg, heel fijn.

Prijs-kwaliteit verhouding:
Je (cursusleidster) stopt enorm veel tijd in voorbereiding, nazorg en het betreft een gehele ochtend en dan 5x + de extra avond. Alleen al om de grootte van de cursus is het de prijs zeker waard. Uiteindelijk gaat het om de inhoud en ook deze (variatie van het cursusprogramma) maakt het de prijs-kwaliteit zeker waard.

Susanne – eerste kindje

Meest waardevolle cursusinhoud:

– Informatie m.b.t. wat je kunt verwachten aangaande het gehele geboorte proces.

– Hoe je je gedachten gang kunt programmeren om uiteindelijk zo ‘ontspannen’ mogelijk het proces in te gaan

– Tips voor de partner, hoe kan hij bijdragen

– Ontspanning- en ademhalingsoefeningen

– Het voordeel van het proces natuurlijk laten verlopen en de regie in eigen handen te kunnen houden.

 

Sterke punten cursusleidster:

– goede presentatie overbrengt skills

– voelt de groep goed aan

– betrokkenheid

– goede sfeer creëren

Gezin Beckman – ‘s-Hertogenbosch

Ik had deze cursus niet willen missen! Zowel ikzelf als mijn partner hebben heel veel nieuwe dingen geleerd en hele nuttige technieken en tips gekregen. het stimuleerde daarbij dat we in gesprek gingen hoe we de geboorte voor ons zien. Met heel veel meer vertrouwen en nieuwsgierigheid kijk ik nu echt uit naar de geboorte! daarbij is Joke een heel positief en fijn mens, waar je graag dingen van wilt leren!

Vrouw – 31 jaar – Den Dungen

Op een hele normale en ontspannen zaterdag had ik ’s nachts al wat steken gevoeld maar die gingen ook weer weg. In de loop van de ochtend begon het steeds meer te ‘rommelen’. Ik voelde wel wat krampen, maar wist nog niet helemaal wat het was. We gingen takken zoeken voor het ooievaarsnest in de tuin en ik zei wel al gelijk ‘we gaan met de auto en niet lopen’, alsof ik wist dat iets anders was dan normaal. Tegen het einde van de ochtend, rond 12:00 uur besloot ik mijn afspraak van die middag af te zeggen. Ik wist niet dat de geboorte was begonnen, maar wel dat ik me anders voelde en me naar binnen wilde keren. Die middag tekende ik de letters van de naam van onze dochter op een houten plaat zodat mijn vriend het geboortebord kon gaan figuurzagen. Ik ging op een gegeven moment terug naar binnen en ben op de bank gaan zitten.

Rond een uur of 16:00 merkte ik dat de krampen een regelmaat kregen en ben ik ze gaan klokken met een app. Al na drie golvingen gaf de app aan ‘maak je klaar om naar het ziekenhuis te gaan’: ze kwamen om de 5 minuten en duurden gemiddeld 45-60 seconden. Omdat ik zo ontspannen was, was ik zelf nogal verbaasd. Ik heb de vk gebeld en die was er om 17:00 uur. We hebben gepraat en ik moest me bij elke wee echt even concentreren maar ik was er nog helemaal ‘bij’. Ze voelde dat ik 1 cm ontsluiting had en gaf aan dat ze niet zeker wist of het door zou zetten. Ze had het gevoel van wel, en zou over een uur of 3-4 weer terugkomen om te kijken hoe het met me ging. Ik ben even gaan douchen en J ging koken. Uiteindelijk was ik niet in staat om mijn bord leeg te eten want de golvingen kwamen steeds sneller en werden steeds intenser. De houding die ik fijn vond, op mijn knieën op de grond en hangend op de bank, was ineens niet meer fijn. Ik ging op mijn zij op de bank liggen, dat ging nog wel. Op een gegeven moment ben ik naar boven gegaan en moest ik eerst nog naar het toilet. Ik zei tegen J dat hij de vk nu moest bellen want deze intensiteit was veel hoger dan ik had verwacht. Hij belde haar en terwijl hij haar aan de lijn had kreeg ik een hele heftige wee terwijl ik op het toilet zat. Ik kon ‘m amper opvangen. E (de vk) hoorde me en zei ‘oh volgens mij gaat het erg snel, ik kom er nu aan’. Rond 19:35 was ze bij ons en lag ik op bed. Ik was nu al niet meer aanspreekbaar en volledig in mezelf om de weeën op te vangen. J had mijn beiden polsen vast en bleef me coachen. Terwijl E onderweg was, braken mijn vliezen. Hij zag dit en ik had zelf nog niet eens door wat er gebeurde. Hij zei ‘je vliezen zijn gebroken, het is helder, je doet het goed, ga door’ en ik richtte me gelijk weer op mezelf.

Hij bleef tegen me praten en toen E uiteindelijk bij ons was, constateerde ze dat ik al 9 cm ontsluiting had. Ik mocht op gevoel verder gaan terwijl zij haar spullen ging uitladen. Op dat moment had ik al enorme drang om te duwen en vond ik het heel heftig en was ik erg overweldigd door de intensiteit ervan. Ik schreeuwde bij elke golf en bleef elke wee klokken. J kon me op die manier coachen omdat hij wist dat het steeds na ongeveer 1 minuut minder werd. Dus zo praatte hij me er doorheen. Toen E als een malle alles had uitgepakt en klaar was mocht ik gaan persen. Het duurde even voordat ik echt doorhad wat er gebeurde. Dankzij haar coaching kon ik uiteindelijk stoppen met schreeuwen en alle kracht in stilte en met ademhalen omzetten in kracht naar binnen toe. Dat bleek de sleutel want ontzettend snel werd onze prachtige dochter O geboren om 20:54. Uiteindelijk duurde de hele geboorte voor mijn gevoel dus van 17:00 tot 21:00, een hele korte tijd! Het ging zo snel omdat ik niet bang was, bleef ademen en bleef ontspannen. De vk vond het een geweldige thuisbevalling om te begeleiden en ze heeft ons gecomplimenteerd dat we samen echt een team waren. En het viel haar ook op hoe ontspannen ik was en dat ik me volledig overgaf aan de situatie. Zowel O als ik hebben weinig geleden: ik had 1 hechting voor de zekerheid maar die was niet eens echt nodig. O is helemaal gaaf geboren en zag er meteen ontzettend gezond uit. Het eerste uur heeft ze heerlijk op mijn borst gelegen en ik was alleen maar beduusd en verbaasd over wat er zojuist gebeurd was. Ik kijk ontzettend goed terug op haar geboorte, het is een hele warme en fijne herinnering. Mede daarom hebben we samen een ontspannen start gehad, en de eerste dagen ook weinig bezoek gehad. In onze slaapkamer leefden we ruim een week, en dat was heerlijk overzichtelijk. Wat een fijne bubbel!

Aanstaande ouders – eerste kindje

HypnoBirthing is een cursus die inzicht geeft in het geboorteproces. Enerzijds door het verstrekken van kennis, anderzijds door het leren ontspannen. Wij hebben vooral geleerd hoe we controle konden hebben over ons geboorteproces, hoe deze ook loopt. Ook al loopt het anders dan gepland, we weten wat de opties zijn, omdat we goed geïnformeerd zijn, en we weten hoe we hier als persoon op kunnen reageren, omdat we daarmee geoefend hebben. En dat is de winst die we mee nemen!