Aanstaande ouders – eerste kindje

Via een sportgroep voor zwangeren hoorden we van het bestaan van HypnoBirthing en kwamen we terecht bij Joke. We hadden bevalangst en initieel gekozen voor een ziekenhuisbevalling. De angst kwam door de horrorverhalen om ons heen en hoe bevallingen in de media worden getoond. Door de cursus werden we gerustgesteld middels informatie, rustige uitleg, Joke neemt de tijd voor je, is duidelijk, geeft praktische oefeningen en meer zelfvertrouwen. We beleven de zwangerschap nu met meer plezier en kijken uit naar onze thuisbevalling.

Marina en Leroy – eerste kindje – ‘s-Hertogenbosch

Wat een ontzettend fijne cursus was dit! Mijn partner en ik zijn nog dichter bij elkaar gekomen en hebben in deze periode kunnen genieten van de voorbereiding voor de komst van onze kleine. Van onzekerheid en twijfel zijn we naar een vertrouwd gevoel gekomen waarin wij weten wat we willen en hoe we dit kunnen visualiseren!

Lisa – 34 jaar- eerste kindje

Ik was 23 september uitgerekend. Ik had de maanden ervoor met mijn partner en de verloskundige een geboorteplan opgesteld voor een thuisbevalling in een bevallingsbad. En dit zonder pijnbestrijding. Dit met het vertrouwen dat ik van de HypnoBirthing cursus had gekregen.

Alles was klaar, het bad was binnen. We waren rustig aan het afwachten tot onze kleine meneer zich zou aandienen. Vanaf ongeveer 20 september merkte ik toch wat vochtverlies op. En helaas,  na een check van de VK op dinsdag 22 september bleek dat het gelekt vruchtwater was. Ik had ingescheurde vliezen. En omdat ik er waarschijnlijk al even mee rond liep,  werd ik uit protocol overgedragen aan het ziekenhuis. Dag thuisbevalling.

De VK vond het belangrijk dat ik dezelfde dag nog even naar het ziekenhuis ging voor een intake/check-up. Ik ben die avond gecontroleerd en alles was in orde. Er was lichte activiteit, maar niets heftigs. Daarnaast konden we gelukkig wel het geboorteplan doorspreken en kon ik mijn wens voor ‘vrij kunnen bewegen’, ‘verticaal blijven’, de fitnessbal en de douche kunnen gebruiken en vooral geen pijnbestrijding aangeven. Er werd goed en duidelijk geluisterd, wat heel prettig was. En mij werd duidelijk gemaakt dat ik me geen zorgen hoefde te maken: ik mocht het zelf dirigeren.

Dus we mochten lekker naar huis die avond en afwachten. Als er donderdag nog geen teken van geboorte zou zijn, zou ik ingeleid worden (iets wat ik niet graag wilde). De volgende ochtend stond er wel weer een controle gepland om 9.00 uur

9:00 uur. Woensdag 23 september stond ik klaar om naar het ziekenhuis te gaan voor de controleafspraak en opeens stond ik in een plas water. Mijn vliezen waren helemaal doorgebroken. Door de cursus hadden we geleerd dat het nu alsnog wel even kon gaan duren.  Maar voor de zekerheid namen we toch maar het zogenaamde vluchtkoffertje mee. In de auto begon ik de eerste krampen te voelen.

9:30.  Bij aankomst in het ziekenhuis werden we nog eerst gewoon als controle-afspraak benaderd. Ik werd op een bed aan de monitoren gelegd. Daar bleek binnen een uur toch wel meer aan de gang te zijn. Binnen dat uur zagen we golvingen van ‘om de 8 min’ naar ‘om de 2-3 min’ gaan. Ik kon al niet meer lekker blijven liggen, omdat ze ook naar mijn rug trokken. Duidelijk was dat ik mocht blijven, ik zou vandaag mama gaan worden!

Ik moest de gang even oversteken naar een andere kamer en daar aangekomen werd ik al snel voorgesteld aan een team lieve dames die mij gingen helpen (verloskundige en verpleging). Ik had mijn playlist muziek aanstaan en ik was vooral veel aan het lopen en op de rand van het bed aan het zitten.

10:30. Ik werd op mijn verzoek getoucheerd en bleek al 3 cm ontsluiting te hebben. De pijn werd heftiger en wilde absoluut niet liggen. Ik kreeg een fitnessbal om op te zitten en heb leunend op het voeteinde van het bed binnen 3 uur kunnen door ademen totdat ik dacht dat ik het niet meer trok.

13:45 Omdat het zo heftig was, wilde ik graag weten waar ik was. Ik kon de weeën nog opvangen met mijn ademhaling en mijn partner hielp me enorm in leun/steun en coaching, maar ik vond het prettig te weten hoe ver ik was.  Tot deze tijd visualiseerde ik elke wee als een golf. Ik heb mijn ogen 3 uur lang niet open gehad en zag alleen maar een strand met golven. Dat was mijn manier om gefocussed te blijven.

Ik bleek op 7 cm ontsluiting te zitten. Het verticaal blijven had zijn vruchten af geworpen gelukkig. Wel wist ik even niet meer wat ik moest met mezelf. Ik werd onder de douche gezet op een stoel. Mijn partner mocht met de waterstraal mijn rug weeën wat verlichten. Wat enorm hielp! De warmte en het water waren heel fijn.

Al snel merkte ik dat er iets veranderde. Wat een oerdrang kwam er opeens. De ontsluitingsweeen maakten plaats voor persweeen. Ik werd onder de douche vandaan gehaald.

14:45  Een laatste check liet blijken dat ik volledig ontsloten was. Ik kon niet meer op mijn rug liggen en zijlig was ook geen optie (door de heftigheid van de weeën). Uiteindelijk vond ik mijn plek op handen en knieën.

Daar mocht ik beginnen met ‘persen’. Ik werd ontzettend goed gecoacht door het medisch team en mijn partner. Dit was wel het enige moment dat ik bang werd. Dat het niet ging lukken. Na 4 of 5 maal goed mee ademen, was het hoofdje daar. Maar het schoudertje bleef steken. Dus werd ik op het laatste moment op mijn rug gedraaid. Dit gecombineerd met een persewee zorgde er voor dat 5 sec later ons mannetje op mijn borst werd gelegd.

Wat een intens surreëel gevoel. Alles was goed met hem. Helaas kon ik nog niet ontspannen. De placenta moest er nog uit. En ik had van het begin het gevoel gehad dat dat bij mij niet super makkelijk zou gaan.

En dat bleek: na een uur wachten en 2 oxytocine injecties moest er toch een arts bij komen. Er is echt flink hard getrokken, wat vrij pijnlijk was. Maar Uiteindelijk zorgde dat ervoor dat hij losgetrokken werd en ik niet naar de o.k. hoefde. Wel heb ik daardoor op dat moment een liter bloed verloren. En in de weken erna. Maar uiteindelijk herstelt het lichaam zich wonderlijk.

Uiteindelijk is de geboorte van onze kleine man een prachtig mooie en krachtige gebeurtenis geworden. Totaal niet zoals ik had gepland, maar daarnaast was ik ook weer verrast door wat je als vrouw allemaal aankan. Het is ongekend. Ook is het zo waardevol voor de band met je partner. HypnoBirthing heeft daar absoluut een fundering in gevormd

Nelleke & Silas – eerste kindje

Voor ons was de informatie over hoe de natuur het geboorteproces regelt erg waardevol. Dit gaf ons tijdens de zwangerschap, de geboorte en daarna heel veel vertrouwen en ontspanning. We hadden vooraf niet gedacht zo uit te kijken naar de geboorte en waren goed voorbereid.
Daarnaast waren ook de ontspanningsoefeningen zeer waardevol. Ook weer tijdens de zwangerschap en het geboorteproces zelf. Doordat hier tijdens de cursus veel aandacht aan werd besteed hebben we deze goed kunnen oefenen en eigen kunnen maken.

Joke is een fijne cursusleidster met veel kennis en persoonlijke aandacht. Ze blijft binnen de grenzen van haar vakgebied en heeft de juiste expertise. Daarbij is ze ook erg vriendelijk, toegankelijk en grappig en staat open voor ieder individu met zijn eigen verhaal.

Het is niet de goedkoopste cursus maar je krijgt er inhoudelijk heel veel voor terug. De cursus bereid je goed voor op je zwangerschap en de geboorte. Doordat het vijf bijeenkomsten van drie uur waren was er voldoende tijd om zowel theorie te behandelen als de praktijk te oefenen. Bovendien geeft deze cursus ruimte voor persoonlijke input en verhalen. Dit maakt dat de kosten zeker in verhouding staan met wat je er voor terugkrijgt.

Nicole en Ralph, ‘s-Hertogenbosch – eerste kindje

Inhoud cursus meest waardevol:
Ademhalingstechnieken, werken met affirmaties, werking van het lichaam, proces van geboorte, rol van de partner, geboortevoorkeuren, houdingen.
Überhaupt de positieve insteek.

Sterke punten leider cursus:
Duidelijke en prettige manier van uitleggen en informeren, de groep echt betrekken bij de cursus, vragen en doorvragen, serieus maar ook een lolletje, iedereen in zijn/haar waarde laten. Überhaupt de kundigheid.

Toelichting prijs-kwaliteit score:
De cursus is waardevol inclusief het naslagwerk. Niet alleen de informatie maar ook het gevoel wat is ontstaan, het vertrouwen wat bij mijzelf/ons is gegroeid. Dat is de prijs zeker waard.

Jeske de Corte – tweede kindje – ‘s-Hertogenbosch

Ik heb voor een prive cursus gekozen ivm mijn eigen planning. Dit heb ik als uitermate prettig ervaren. We konden meteen naar de onderwerpen die ik belangrijk vond. Hierdoor kwamen voor mij de belangrijke onderwerpen meteen aanbod. De een op een cursus vond ik erg persoonlijk en heel prettig. Dit was zeker voor mijn vriend ook erg aangenaam. Prijs-kwaliteit verhouding vond ik echt top. Voor de vele uren die Joke bij mij aanwezig is geweest heb je ruim waar voor je geld. Topper!! Ik kijk terug op een mooie tijd en heb super veel zin in de bevalling! Wij gaan genieten. Dank je !!

Marloes – tweede kindje

Net als bij mijn eerste zwangerschap was ik ook nu flink “overtijd”. Maandagochtend 30 maart, nu 41+5 zwanger, ging ik naar het ziekenhuis voor een check-up van de baby – alles was goed gelukkig – ik had niet anders verwacht want ik voelde haar steeds goed. De arts heeft me toen gelijk (na het gevraagd te hebben) gestript – wat overigens helemaal niet vervelend was. Ik hoopte natuurlijk dat dat een en ander in beweging zou zetten, want zat helemaal niet te wachten op een inleiding.

Bij mijn eerste bevalling – die spontaan begon maar helemaal niet liep zoals gewenst, met trage ontsluiting, ruggenprik, wee-opwekkende medicatie, een knip en een vacuümpomp – was me de medicatie niet goed bevallen. Daarom wilde ik heel graag een inleiding vermijden. Tegelijkertijd werd me wel verteld dat ik – zeker met mijn hogere leeftijd van 42 – wat risico’s nam door langer te wachten. En dus was ik enorm blij dat die maandag toch echt de weeën zich aankondigden.

’s Middags kwamen mijn ouders ons zoontje van bijna 2 halen om daar te komen logeren zodat ik me vanaf dat moment echt kon voorbereiden op en openen voor de bevalling. Gedurende de avond kreeg ik steeds meer krampen en had ik al zo’n hoopje dat deze zouden doorzetten. En dat deden ze! Eerst kon ik nog wat slapen af en aan, tussen de toenemende weten door. Later, ik denk rond een uur of 5 ben ik uit bed gegaan omdat ik het niet meer trok in bed. Wilde in bad gaan en heb daar geloof ik uiteindelijk ook 15 min in gezeten maar de weeën werden steeds sterker en kon er met moeite nog uitkomen. Toen heeft mijn vriend ook de verloskundige gebeld en die hoorde al aan mijn gekreun dat ze snel moest komen

Zij was er rond 7 uur en snel daarna vertelde ze mij dat ik volledige ontsluiting had en kon gaan persen en bij voorkeur op bed moest gaan liggen. Dit vond ik echt een enorme omschakeling van ontsluiting naar uitdrijving. Ik moest schakelen maar wist niet hoe en ook niet hoe ik goed moest persen – wellicht ook omdat ik tijdens mijn eerste bevalling was ‘geholpen’ door de vacuümpomp. Gelukkig was de verloskundige zeer adequaat en begeleidde zij me heel goed. Coachend waar mogelijk en dwingend waar nodig (wanneer niet te persen bijvoorbeeld).

Op 31 maart om 8.52 uur is toen onze dochter Lois ter wereld gekomen. Ik heb haar zelf aangepakt, zo mooi was dat! Ze heeft eerst heerlijk op mijn borst gelegen waarna ze haar in alle rust hebben nagekeken. En mij ook. Ik had maar een heel klein scheurtje dat niet gehecht hoefde te worden. Daardoor was mijn herstel van de tweede bevalling zoveel sneller.

Ik kijk met veel voldoening terug op mijn tweede bevalling. Terugkijkend denk ik dat die zoveel beter verliep doordat – afgezien van mijn lijf dat al eens was geopend – ik beter voorbereid was (o.a. cursus hypnobirthing gedaan en voor mijn eerste bevalling slechts een halve dag training, en inspirerende insta-accounts gevolgd zoals die van houseofniraj en Marinka Joanne die een prachtige video heeft van haar bevalling). Daardoor was ik relaxter. Wist ik beter wat ik kon verwachten. En ook dat alles wat er in je lichaam gebeurt zo moet zijn. Het lukte me bij de tweede bevalling om in de stromen mee te gaan, me er aan over te geven. Ik ben echt heel blij dat die tweede bevalling (en natuurlijk mijn tweede kind) me gegeven was omdat het echt een groot deel van mijn eerste ervaring heeft kunnen helen.

Moeder Vught – tweede kindje

Halverwege de HypnoBirthing cursus die we volgden bij Joke, besloten mijn man en ik dat we Joke ook in wilden schakelen als doula bij onze bevalling. De bevalling van ons eerste kindje was een heftige ervaring. Er waren complicaties en ik had niet het idee dat ik in controle was. Ik keek daarom op tegen de bevalling. De hypnobirthing cursus gaf me al de handvatten om meer te ontspannen tijdens de bevalling maar ik miste nog een stukje zelfvertrouwen of het me zou lukken om de technieken op het moment zelf in te zetten.

Joke heeft mij (ons) dat zelfvertrouwen gegeven. De gedachte dat er iemand zou zijn met veel ervaring in hypnobirthing die suggesties zou kunnen doen wanneer welke houding of techniek in te zetten gaf mij heel veel rust. De rust die je juist nodig hebt om ontspannen de bevalling in te gaan.

Uiteindelijk liep het echter anders en is Joke maar heel kort bij de bevalling geweest. Van ‘deze weeën kan ik nog prima opvangen’ naar ‘we moeten naar het ziekenhuis’ ging heel snel. En vanwege de coronamaatregelen mocht er maar 1 begeleider mee naar het ziekenhuis zijn (mijn man). Desondanks hebben we het gevoel dat Joke ons heeft kunnen helpen. Door vooraf mijn zelfvertrouwen een boost te geven en middels app contact tijdens de bevalling.

Joke is heel benaderbaar, ik had het gevoel dat ik alles tegen haar kon zeggen. Ze is heel duidelijk, zal het ook zeggen als dingen niet kunnen en schetst de juiste verwachtingen. En ze is totaal niet zweverig 🙂 Iets waar ik voor de start van de hypnobirthing cursus een beetje bang voor was.

Kortom: we hadden nooit verwacht dat we een doula in zouden schakelen bij onze bevalling maar we hebben er, ondanks dat ze er maar kort live bij is geweest, absoluut geen spijt van. Bedankt Joke!

HB ouders – derde kindje

Periode richting de bevalling: vooral de affirmatie “het gaat zoals het hoort” hebben wij veel gebruikt. Het gaat niet zoals gepland, maar het gaat zoals het hoort te gaan. Dit is nooit volgens het boekje. Een prettige gedachte, waardoor ik ook onverwachte dingen kon plaatsen.

Vanwege hoge bloeddruk werd ik met 36 weken medisch, wat ik nooit als probleem heb ervaren. Ik stond en sta nog steeds zeer positief tegenover een ziekenhuis bevalling. Ook op dat moment weer de gedachte “het gaat zoals het hoort”.  En ja, zo hebben wij het ook echt ervaren. Als ik niet medisch was geweest, dan was waarschijnlijk pas bij 39 weken ontdekt dat mijn baby in stuit had gelegen (Vanwege de corona-tijd werden de fysieke controles bij de verloskundige verminderd en zou ik bij 38 weken geen controle hebben gehad). Mijn dochter had bij 37 weken en 4 dagen besloten om te gaan draaien en in stuit te gaan liggen. En omdat ik onder controle was bij de gynaecoloog, was het nu ontdekt bij 37 weken en 5 dagen en kreeg ik de volgende dag een uitwendige versie.

De uitwendige versie (het draaien van de baby) vond ik erg pijnlijk (daarna meer last gehad dan van de bevalling zelf). De ademhalingstechniek om te ontspannen heb ik hierbij gebruikt en heeft mij erg geholpen. Na drie pogingen was ze gedraaid.

Dit was mijn derde zwangerschap en mijn man heeft bij deze bevalling zijn steentje kunnen bijdragen. Dit dankzij de cursus. Ik had hierdoor het vertrouwen dat hij mij kon bijstaan (al was hij de ademhalingstechniek al lang weer vergeten en kreeg hij tijdens de bevalling een opfriscursus 😊). De cursus zelf was ook een momentje voor ons om met de baby bezig te zijn. Met al 2 kinderen rondlopen, sta je samen weinig stil bij de zwangerschap. Een moment om samen bezig te zijn met de zwangerschap.

Ik had affirmaties gemaakt en in de wc opgehangen op een bord. De positieve gedachte hebben mij erg geholpen tijdens de zwangerschap.  De woorden “mijn baby is gezond en gelukkig” hebben mij in de coronatijd van de zwangerschap erg geholpen (positieve gedachte!). Mijn man en ik hebben vaak nog moeten lachen om de woorden: mijn baby wordt geboren op het perfecte moment op de perfecte plek: midden in de hoogtijd van de corona is mijn dochter in het ziekenhuis geboren. (je zou toch eigenlijk niet zeggen perfecte moment op de perfecte plek, maar wij hebben dat wel zo ervaren).

De bevalling zelf: “mijn feestje” onder medische restricties. Ik ben ingeleid met 38 weken. Vrijdag 3 april een ballon geplaatst (mijn man heeft lekker thuis geslapen en kon uitgerust de bevalling ingaan de volgende dag). De volgende ochtend zijn de vliezen gebroken en is mijn dochter om 15.45 uur geboren. Een rustige bevalling. De ademhalingstechnieken hebben er voor gezorgd dat ik een zeer rustige ontsluitingsfase heb gehad. Het persen hebben ik op de gewone manier gedaan (heeft ongeveer 10 minuten geduurd). Zeer mooi dat ik – niet gepland – mijn dochter zelf heb aangepakt en op mijn buik heb gelegd. Een mooie ervaring waar ik positief op terug kijk.

Partners – eerste kindje – ‘s-Hertogenbosch

Ik heb veel aan de cursus gehad. Eigenlijk heb ik met alle tips en informatie wel iets gedaan, ik voelde mij heel goed voorbereid en tijdens de geboorte en kraamtijd heeft het echt mijn leven makkelijk gemaakt! Het was goed om te leren wat er nu precies gaat gebeuren in het lichaam tijdens de geboorte, als je namelijk weet wat het gevoel is, kan je er beter aan over geven. In de cursus leer je dat het een lichamelijk proces is en dat je lichaam hiervoor gebouwd is, dit geeft veel vertrouwen in jezelf. In de zwangerschap heb ik dagelijks oefeningen gedaan om mijn lichaam te versterken en soepel te maken, de stretcht oefeningen bijvoorbeeld. De perineum massage heb ik ook vanaf week 34 gedaan, dit was in het begin een heel onwennig gevoel, maar werd steeds beter en soepeler. Je weet het nooit maar ik denk dat dit er wel voor heeft gezorgd dat de ‘schade’ beperkt is gebleven.

Ook het maken en de begeleiding van het geboorteplan vond ik super werken, je leert de taal spreken van de verloskundige en hebt zo op gelijk niveau een gesprek, ik vond de voorlichting vanuit de verloskundig hierin mager dus de cursus heeft ervoor gezorgd dat ik de dingen wist waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden of dat je hier over na kan denken en een mening over kunt hebben.

Ook dingen als een Tens apparaat, dit is mij niet getipt door de verloskundige en wel in de cursus, dit bied een perfect alternatief op de pijnbestrijding die in het ziekenhuis word geboden, tijdens de geboorte heeft het apparaat mij heel goed geholpen om de golvingen die ook naar mijn rug uitstraalde te verlichten. De ademhalingstechnieken hebben mij zeer goed geholpen in de zwangerschap tijdens de geboorte en zelfs nu nog tijdens een pittige huil sessie van de baby, als ik rustiger ademhaal dan wordt zij ook wat rustiger.

Aan de workshop over Het vierde trimester heb ik ook veel gehad, de borstvoedingstips, draagzak en het rust nemen en op gezonde voeding letten hebben enorm geholpen om mij snel weer fit te voelen!