Viola – ‘s-Hertogenbosch – tweede kindje

Joke was erg flexibel in het meebewegen van onze wensen/behoeftes. Zo kregen we echt een cursus op maat waarbij we aan het einde ook met een volledige tas vol met een fijn gevoel onze bevalling en kraamtijd in gaan.
Joke wist veel af van verschillende onderwerpen. Ze is prettig in de omgang. Heeft een luisterend oor. Fijne manier van communiceren. Fijne stem.

Sterke punten leider cursus:
Flexibiliteit – Empathisch – Begripvol – Sociaal – Lief – Luisterend oor – Kundig

Yvonne en Pim – HypnoBirthing privé-cursus en ziekenhuisgeboorte

Wij hebben tijdens de zwangerschap van ons eerste kindje gekozen voor de HypnoBirthing cursus omdat mijn man een angststoornis heeft en deze cursus erg ingaat op de ademhaling en zelfhypnose.

Halverwege de cursus hebben wij aan Joke gevraagd of ze onze doula wilde zijn. Zowel ik als mijn man hebben super veel aan Joke gehad. Ik had uiteindelijk een geplande inleiding die uitliep op een spoed keizersnede, en ze is er van het begin tot het eind bij geweest.

Ze wist de perfecte balans te vinden tussen het begeleiden van mij maar ook mijn man. Ik kon mezelf heerlijk terugtrekken in mijn eigen wereldje en mijn man had heel veel steun aan Joke op de momenten dat zijn angst op speelde. Wat ik ook erg fijn vond is de samenspraak van Joke met de verpleegkundigen/artsen. Ik hoefde maar iets te vragen en Joke ging het regelen, super fijn!

Ik kijk terug op een hele prettige geboorte ervaring, en had dit zonder Joke niet gekund. Als nog super bedankt Joke! Mochten wij de wens hebben voor een 2de kindje schakelen wij graag weer jouw hulp in!

Nieuwe vader – eerste kindje – HypnoBirthing privé-cursus

In het kort, onze ervaring met Joké was er één om nooit te vergeten. Het is wellicht ook vanzelfsprekend dat je iedereen die nou betrokken is/wordt bij de geboorte van je kind wordt onthouden, maar Joké heeft een speciale positie in onze herinnering.

Na een wat minder soepele start bij de eerste zwangerschapspraktijk ervaarde wij nog meer het belang van een doula. Joké nam ons mee de diepte in wat er wel niet allemaal speelt tijdens de zwangerschap en wat er aan zit te komen. Tijdens thuis sessie zijn zowel anatomische en energetische punten uitvoerig aanbod gekomen. Dit vond ik (de man) erg prettig, want ik had wel wat ideeën en verwachtingen bij de zwangerschap van mijn vrouw en de geboorte van mijn kind, maar toen Joké na haar laatste sessie de deur uit liep voelde ik me voorbereid. Dit bleek ook zo te zijn, tijdens de geboorte hadden mijn vrouw en in niet veel meer nodig dan elkaar en werkte we met positieve affirmaties en ademhalingstechnieken die we o.a. mee hebben gekregen uit de HypnoBirthing lessen.

Ik zou ieder stel dat is verwachting is (ervaren of niet) HypnoBirthing aanraden. De kennis die uit men uit lessen kan meenemen is echt de moeite waard en Joké neemt de tijd voor jullie.

Nieuwe moeder – HypnoBirthing privé-cursus en geboortedoula

Mijn beeld bij een bevalling ging niet echt over rozengeur en manenschijn. Op advies van meerdere mensen in mijn omgeving hebben wij besloten een HypnoBirting cursus thuis te volgen. Joke heeft mij / ons ontzettend geholpen in het gehele voorbereidingstraject naar de bevalling toe. Zelf wist ik hier maar weinig over en had hier een vrij negatief beeld bij. Maar door hier over te spreken met zowel Joke als mijn partner, is dit omgedraaid. Ongelofelijk, maar ik keek er zelfs een beetje naar uit. Natuurlijk ook nog steeds heel spannend, omdat je niet weet wat je te wachten staat, tot dat je het echt mee maakt.

De kennis over hoe een bevalproces kan verlopen en welke keuzes je kunt maken, gaven mij rust en ruimte. Ik kon me hierdoor tijdens mijn bevalling echt op mijzelf focussen en alles hierom heen meer loslaten. Joke is echt een fijn mens, mede door haar HypnoBirting curus ben ik positief mijn bevalling in gegaan. En dit is zo prettig. Het geeft je een goede start. Je weet nooit hoe je bevalling gaat lopen, maar je kunt je wel voorbereiden en keuzes maken waar jij je fijn bij voelt. Jezelf en je baby centraal stellen. Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om thuis te bevallen en een bad te huren.

Joke was ook onze doula tijdens de bevalling. Hier kan ik kort over zijn. We zijn zo ontzettend goed geholpen in het voortraject naar de bevalling toe door haar. Dat ik tijdens de bevalling mijn eigen kracht vond en eigenlijk enkel mezelf nodig had, de ondersteuning van mijn partner en de focus op mijn baby. Ik zou het niet anders hebben gewild en ben haar hier heel dankbaar voor. Het is zo’n speciaal moment in je leven.

Lea en Djoerd – eerste kindje – deelnemers Eendaagse cursus

Maandag 16 maart om 20:30 braken mijn vliezen. Ik had nog een test thuis om er zeker van te zijn dat het echt mijn vliezen waren die braken. De test was positief, dus heb ik de verloskundige op dat moment gebeld. Ik had ook dit moment nog geen weeën dus de verloskundige heeft geadviseerd om lekker te gaan slapen en als ik die nacht weeën zou krijgenmoest ik bellen. Dit was helaas niet het geval dus in in de ochtend kwam de verloskundige om
een controle te doen. Helaas de hele dag geen echte weeën gekregen dus moesten we s’avonds naar het JBZ vanwege langdurige gebroken vliezen.

Om 17:00 had de verloskundige nog getoucheerd. Ik had nog steeds nul ontsluiting. De hele dag hadden we van alles geprobeerd om de bevalling op t wekken ( op de yoga bal, veel lopen, essentieel olie etc.) Maar onze kleine was er nog niet klaar voor om geboren te worden.
22:30 kwamen we aan bij het JBZ. Op dit moment was ik teleurgesteld dat mijn thuis badbevalling niet door kon gaan en ik snapte niet waarom mijn lichaam niet deed wat hij moest doen. Ik kreeg een nieuwe controle en een CTG, tijdens de CTG bleek het dat ik regelmatig contracties had dus de verloskundige van het ziekenhuis heeft mijn ontsluiting gecheckt en dit
was 2 cm. Ze hebben besloten om ons in het ziekenhuis te houden om te kijken of het in de nacht op gang zou komen. Ik heb de hele nacht regelmatig contracties gehad maar helaas geen weeën.

In de ochtend werd er besloten om te beginnen met het in nemen van een pilletje die mijn baarmoedermond rijper zou maken en verder naar voren zou brengen. Na twee pilletjes, dit was om 12:00 kreeg ik echte weeën. Toen zijn we gestopt met de pilletjes om te kijken hoe mijn lichaam het verder op zou pakken. De weeën bleven komen steeds intenser worden. In de
middag met behulp van Djoerd op mijn adem gelet en vocaliseren. Ondertussen had ik mijn bevalplan door genomen met de verloskundige en een verpleegkundige. Hier waren ze heel relaxed en meegaand in. Tuurlijk bleef er niet veel over van het origineel plan dat we thuis in gedachten hadden. Maar de dingen die konden werden gedaan.

Om 19:00 werd mijn ontsluiting gecheckt. Helaas was deze maar 3,5 cm. Er werd dus besloten om mijn vliezen volledig te breken, het bleek dat mijn vliezen alleen aan de bovenkant gescheurd waren. Beneden waren ze nog helemaal dicht. Na het breken van mijn vliezen werd het echt heftig. Ik kon moeilijk controle over mijn lichaam houden. Djoerd heeft mij toen heel
veel ondersteund en om 22:00 kreeg ik een shot morfine in mijn been. Om tussen de weeën in te kunnen ontspannen. Ik heb maar een kleine herinnering van toen ik onder morfine was. Ik weet nog wel dat ik de pijn kon voelen en dat ik de weeën echt mee kreeg en me niet kon concentreren ik was echt niet mij zelf.

Om 02:00 was ik weer bewust en werd uit het niets weer helemaal mijzelf. Ik was terug in mijn lichaam en ik zij tegen Djoerd: Je moet de verloskundige bellen ik MOET nu persen. Ik had op dat moment inderdaad volledige ontsluiting en om 02:15 mocht ik beginnen met persen. Ik ben wel blij dat ik op de persmoment en op de geboorte helemaal terug naar mezelf was.
Ik vond het een heel fijn moment ik was volledig bij zinnen en ik kreeg heel veel
ondersteuning vanuit Djoerd en het ziekenhuis personeel. Ik voelde me echt een super Hero !

Om 02:44 op 18 Maart is onze Jolie ter wereld gekomen. Zij werd direct aan mijn borst gelegd en het ‘Golden Hour ‘ werd heel goed gerespecteerd. De kinderarts kwam pas later in de nacht om te checken hoe het met Jolie ging. Gelukkig was alles goed en we mochten na 12uur in observatie lekker naar huis.

Terwijl onze bevalling totaal anders liep, kijk ik heel goed terug, ik heb een hele fijne ondersteuning gehad van het ziekenhuis personeel, maar ook Djoerd was echt top, hij heeft mij geholpen door de weeën (werd zelfs emotioneel toen het moeilijk werd), hij heeft mij nooit alleen gelaten. Ik vond het ook heel fijn dat de ziekenhuispersoneel onze plan zoveel mogelijk heeft gevolgd, en elke verpleegkundige die onze kamer inliepen zeiden dat ze onze plan hadden
gelezen en dat ze gaan hun best doen en dat het hier (in het JBZ) ook kon. Ik was duidelijk dat ik de rugprik niet wou, en dat ik mijn bevalling wou ervaren en voelen, en dat werd ook geluisterd.

Ik heb de oefeningen van de Eendaagse cursus Natuurlijk Geboorte  en de Yoga wel kunnen gebruiken, en de ziekenhuis heeft mij een Yoga Bal gegeven zo dat ik ook lekker erop kon bewegen, ik mocht ook douchen met een Bluetooth CTG apparaat. Het was mijn eerste bevalling, ik was er klaar voor maar ook bang, bang voor een ziekenhuis bevalling, maar ik ben heel positief over mijn bevalling, soms lopen dingetjes anders en je moet het gewoon los laten, ik weet dat ik mijn best heb gedaan en iedereen om me heen ook. Ik heb
nu veel meer vertrouwen in mezelf, en in mijn lichaam, als ik naar de foto’s van de bevalling kijk, moet ik een traantje laten, ik ben zo trots op mezelf, zo trots op mijn baby en zo trots op Djoerd.

Bas – derde kindje – privé-cursus

Deze cursus is een echte aanrader. Na twee eerdere bevallingen (met vorige partner) vraag ik mij af waarom ik dit niet eerder heb gedaan. Joke is een hele kundige cursusleidster en kon heel goed aansluiten bij onze specifieke behoeften en vragen.
De inhoud gecombineerd met de persoonlijke benadering en de flexibiliteit en de grote bron van praktische handvatten en documentatie is echt van heel hoog niveau. Top!

Lisa – 34 jaar – groepscursus HypnoBirthing

Van nature ben ik iemand die graag in controle blijft van de situatie. Ik ben best goed in staat om kalm en rustig te blijven in momenten van zenuwen of spanning. Een bevalling is bij voorbaat een hele spannende gebeurtenis. Je weet, vooral de eerste keer, niet wat je kunt verwachten.

Het fijne van de HypnoBirthing cursus is dat alle kanten worden belicht. Je krijgt van alle oogpunten informatie. Wat kan er allemaal gebeuren tijdens een geboorte? Welke  opties heb je als bijna-mama? Welke voorwaarden mag je allemaal voorleggen?   Waar mag je bevallen? Wat is een geboorteplan? Wat kan er allemaal fout gaan? Maar wat kan er juist allemaal goed gaan? Het weghalen van schrikbeelden en tevens ook de partner van informatie verschaffen, zodat hij zijn waarde gaat beseffen en die ook  durft in te zetten. Een geboorte maak je echt samen mee!

Tevens vond ik de mate van anatomische theorie en visualisatie groot en dat vond ik erg prettig. Zo ging ik beter begrijpen hoe mijn lichaam werkt en hoe ik het beste met mijn lichaam mee kan gaan.

Want dat is uiteindelijk het wonderlijke: je lichaam (en baby) weten samen precies wat ze moeten doen. Het is aan jou om daar ruimte aan te kunnen geven. Maar dat ondervind je pas als het begint.

En de grootste les is: je kunt je nog zoveel voorbereiden, het loopt nooit zoals je in je geboorteplan had staan. Maar omdat je in de cursus zoveel hebt geleerd en zoveel vertrouwen in je lijf en je kunnen krijgt, kan je elke vorm van verandering of aanpassing aan. En blijf je zelf aan het roer staan. Je behoudt controle en je kunt toch volledig loslaten en het geboorteproces zijn natuurlijke gang laten gaan.

Mireille – tweede zoon – thuisgeboorte

In plaats van vol verwachting, keek ik vol angst uit naar de tweede bevalling. Je vraagt je vast af waarom, nou simpelweg omdat mijn eerste bevalling geen pretje was. Ik bespaar je de details, maar om even de context te schetsen, het was een bevalling in het ziekenhuis met ingrijpen van een vacuümpomp omdat na 1,5 uur persen er geen voortgang was. Mentaal was ik hier best van onder de indruk en lichamelijk was het een langer herstel door de knip.

Ik vond het zo spannend om nog een keer te bevallen, ik druk het misschien te zacht uit, ik was angstig voor een volgende bevalling. Maar de drang naar een tweede kindje hield ons niet tegen. Het ging niet zonder slag of stoot, ik had al eerder een miskraam gehad voordat mijn eerste zoon werd geboren, maar er volgden nog drie miskramen na mijn eerste bevalling.

De zesde zwangerschap ging eindelijk goed, ondanks dat ik de gehele zwangerschap de angst had om weer een kindje te verliezen en de angst voor de bevalling. Al met al, veel emoties gedurende de zwangerschap, maar ik had ook vertrouwen in mezelf, mijn lichaam en mijn tweede zoon die flink groeide in mijn buik.

Een cursus zou misschien kunnen helpen, dacht ik, om over mijn angst heen te komen. Nu was enkel de vraag, welke cursus? Ik kwam uit bij Joke van HypnoBirthing & Doula Den Bosch via Instagram. Niet twijfelen, dacht ik, schrijf je gewoon in. Baadt het niet dan schaadt het niet!

Als eerste heb ik de eendaagse cursus “Natuurlijke geboorte” bij haar gevolgd en daarna heb ik nog deelgenomen aan een eendaagse workshop “PostPartum” en wat ben ik blij dat ik dit gedaan heb. Het heeft mijn ogen volledig geopend over hoe je naar een bevalling kunt kijken. Het kan juist een intens mooie ervaring zijn, in plaats van iets wat moet gebeuren met veel pijn, beide als doel om je kindje op je borst te verwelkomen.

In eerste instantie wilde ik weer bevallen in het ziekenhuis, alle toeters en bellen in de buurt voor als het weer mis zou gaan, maar tijdens de cursus van Joke, kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik eigenlijk thuis wilde bevallen in mijn eigen omgeving. Een fijne en vertrouwde plek, mijn eigen douche of bad, mijn eigen bed, weinig mensen, kortom een rustige omgeving. Ik vond het ook een fijne gedachte dat mijn oudste zoon en mijn mama in huis zouden zijn tijdens de bevalling.

In de week na de cursus ben ik meteen opzoek gegaan naar een verloskundige praktijk. Ik liep via de gynaecoloog in het ziekenhuis, dit was op mijn eigen verzoek en had daardoor geen verloskundige.

De zwangerschap vorderde ondertussen al snel, ik was al 28 weken zwanger, maar niets hield mij meer tegen. Een intens gevoel gaf mij aan dat ik alles moest omgooien en inrichten zoals mijn gevoel mij aangaf. Ik kwam in contact met een hele fijne verloskundige praktijk, en zo geschiede, zij gingen mijn thuisbevalling werkelijkheid laten worden.

De weken vorderden en mijn gevoel zat goed, ik had een fijne klik met de verloskundigen, maar ineens kwam de angst weer opzetten voor de bevalling. Tijdens het bespreken van mijn geboorteplan, ik was toen 32 weken zwanger, gaf de verloskundige aan dat het wellicht toch nog goed voor mijn zou zijn om met iemand in gesprek te gaan over mijn angst. Via haar kwam ik terecht bij een praktijk waarin ze gespecialiseerd zijn in zwangerschap en psychische klachten. Eerst dacht ik nog, heb ik dit echt nodig, maar wederom zo blij dat ik hier in gesprek ben gegaan.

Een intake gesprek en een EMDR-sessie verder was ik verholpen van mijn blokkades. Dit klinkt nu allemaal heel makkelijk en snel, maar het was intens en heftig. Het heeft mij inzichten gegeven waarvan ik het bestaan niet afwist. Tijdens een EMDR-sessie wordt je werkgeheugen afgeleid door geluid of licht, zodat je je onderbewustzijn kunt aanspreken. Nou, dat onderbewustzijn had ik nog nooit eerder aangesproken en jeetje wat kun je daar nare dingen opslaan. De conclusie was dat ik helemaal geen angst had om te bevallen, maar om nog een kindje te verliezen. De miskramen waren de oorzaak van mijn angst en dit zat heel erg diep. Door dit te beseffen en hardop uit te spreken tijdens een EMDR-sessie werd alles helder. Ik besefte mij dat ik deze zwangerschap los moest zien van mijn eerdere miskramen en dat had ik nog niet eerder gedaan. De reden waarom ik dacht dat ik bang was om te bevallen, was omdat ik bang was dat ons jongetje niet meer zou leven als hij geboren werd. Tijdens mijn laatste miskraam ben ik na weeën en persweeën bevallen van een niet levende vrucht. Onderbewust dacht ik nu dus ook dat dit ging gebeuren tijdens de bevalling van onze tweede zoon.

Het moment dat ik in de auto stapte na deze EMDR-sessie voelde ik mij opgelucht. He he dacht ik, wat heb ik mezelf toch lopen pijnigen deze zwangerschap. Het voelde nu helder en goed, ik vertrouwde mijn lichaam en het prachtige mannetje wat in mijn buik zat, dus kom maar op met de bevalling!

En toen was het zover, de geboorte van onze tweede zoon!

Dertien maart, zaterdag avond om 18:00 uur begon ik vruchtwater te verliezen. De verloskundige had ik net daarvoor nog aan de lijn gehad voor onze volgende controle afspraak. Ik was nu 40 weken en 2 dagen zwanger, dus ik belde haar terug. “Hoi José, ik had je net nog aan de lijn, maar ik denk niet dat we een volgende controle afspraak nodig hebben want ik verlies vruchtwater.”

Ze kwam een half uurtje later thuis langs om de hartslag van de baby te controleren en mijn bloeddruk en hartslag. De weeën waren nog niet begonnen en we maakten de afspraak dat ik zou bellen als de weeën regelmatig en binnen vier minuten kwamen, als het vruchtwater een gele of bruine kleur kreeg, als ik helder rood bloed zou verliezen of koorts kreeg.

Mijn mama had ik ondertussen ook gebeld en aangegeven dat het zou gaan gebeuren. In verband met de Corona avondklok zou mijn mama ervoor zorgen dat ze voor negen uur in de avond bij ons was. Ze moet vanuit België komen dus het was nog een rit van anderhalf uur voordat ze bij ons zou zijn.

In mijn buik bleef het rustig en ik voelde mij ook rustig. We hebben nog met ons drieën avondeten gegeten en Hudayfah (onze oudste zoon) naar bed gebracht. Daarna heb ik mij gedoucht en mijn gemakkelijke kloffie aangetrokken, want het was tenslotte wachten op weeën.

Even een sidenote: Ik noem de weeën eigenlijk liever golven, dat werkt in mijn hoofd beter. Bij een wee denk ik aan pijn en bij een golf denk ik dat ik erop kan surfen. Wederom geleerd in de cursus van Joke.

Ab, mijn man, bleef rustig, maar ik merkte aan hem dat hij toch gespannen was. Hij heeft mij op korte tijd wel vijf keer de vraag gesteld: “en, voel je al iets?”

Een paar minuten voor negen ging de deurbel, daar was mama. Ik zat rustig op de bank naar de tv te kijken samen met Ab. Toen kwam de vraag van mama: “en, voel je al iets?” Nope, ik voelde nog helemaal niets, buiten het feit dat ik vruchtwater bleef verliezen.

Om tien uur ging ik alvast naar bed, wie weet zou het in de nacht gaan gebeuren, dan was elk moment van slaap welkom, maar ik kon de slaap niet vatten. Ik heb rustig in bed gelegen in een donkere kamer met mijn ogen dicht en dat voelde best goed.

Om elf uur kwam Ab naar bed en op het moment dat hij ging liggen, voel ik de eerste lichte wee (golf) opkomen. Yes, we gaan beginnen, kom maar door, dacht ik. Ik had mezelf om een voedingskussen heen gewikkeld op mijn zij, en ik heb Ab rustig laten slapen, dit kon ik prima zelf doen. Ik ontspande mijn lichaam, hield mijn handen open en ontspande mijn mond. In de cursus had ik geleerd dat een open mond en handen de ontsluiting zou bevorderen. Rond half een werden de golven frequenter en toen ben ik ze gaan timen op mijn telefoon. Al snel kwam ik erachter dat ik om de drie minuten weeën (golven) had, ik lag nog steeds om mijn voedingskussen heen en kon het prima handelen. Bij elke golf maakte ik gebruik van de diepe buikademhaling die ik geleerd had tijdens de cursus en hield mijn handen en mond ontspannen.

Ondertussen maakte ik Ab wakker en gaf ik aan dat hij de verloskundige José moest bellen. Ze was er om half twee. Ze controleerde de hartslag van de baby en mijn ontsluiting. Ik had aangegeven dat ik niet wilde weten hoeveel ontsluiting ik had, omdat ik misschien ontmoedigd zou geraken door het aantal centimeters wat ze zou benoemen. Ik was in actieve bevalling gaf ze aan en ze zou om half vijf weer langskomen (achteraf bleek ik toen 2 cm ontsluiting te hebben). Helemaal goed, dacht ik, ik ga lekker in de douche de golven opvangen.

Tijdens de zwangerschap had ik van de badkamer mijn plekje gemaakt. Elke avond als ik ging douchen deed ik dit met het zachte licht van een zoutlamp, een handig krukje waar ik op kon zitten en luisterde ik mijn eigen samengestelde Spotify lijst met rustgevende sounds.

Ik ging direct naar de badkamer en ik maakte weer dezelfde setting als altijd tijdens de zwangerschap. Zoutlamp aan, Spotify lijst aan en krukje onder de douche. Heerlijk voelde dit! De golven waren flink, maar ik surfte er lekker op mee. Ik heb geen enkele keer het gevoel gehad dat ik kopje onder ging. De golf kwam, ik richtte de waterstraal op die plek op mijn buik, hield mijn handen en mond ontspannen en maakte diepe buikademhalingen via mijn neus. Op het hoogtepunt van de golf dacht ik elke keer weer “zo meteen is deze golf weer voorbij en heb je even rust”. Het ging zo goed dat ik op een gegeven moment het gevoel had dat ik in een soort van andere wereld zat. Het compliment, “je bent lekker bezig”, gaf ik mezelf steeds weer.

Het ging zo goed dat ik rond half vier enorm intense golven voelde opzetten. Ik kon mezelf niet meer stil houden tijdens deze golven. Na het uitslaken van een aantal oerkreten, kwam Ab de badkamer binnenlopen. “bel de verloskundige, want ik moet persen!”, riep ik uit. Ik twijfelde nog eerst of dit echt zo kon zijn want ik ben nog geen 2 uren verder, maar ik voelde het toch echt. José zou pas om half vijf komen, dus nog een uur te gaan, en dat kon ik echt niet meer houden. Snel verplaatste ik mezelf naar de slaapkamer met de nodige oerkreten waardoor Hudayfah en mijn mama wakker waren geworden.

José was er gelukkig heel snel, rond tien voor vier. Ze kwam de slaapkamer binnenlopen en ging al haar spullen klaarzetten om de baby te verwelkomen. Ze hoorde aan mijn gebrul dat het flinke persweeën waren en toen zag ze ook al het hoofdje tevoorschijn komen. “Doe wat je lichaam je aangeeft Mireille”, hoorde ik haar zeggen. “Je bent goed bezig, de baby gaat snel geboren worden”. Vol ongeloof hoorde ik haar aan, hoe kan dit nou zo snel gaan, dacht ik. Ab stond naast mij aan het bed met de camera op mij gericht, ik had hem aangegeven dat ik absoluut alles op beeld wou hebben van de geboorte van onze tweede zoon, en dat deed hij. Van de spanning moest Ab nog even naar de wc niet wetende dat enkele seconden later de baby geboren zou worden. Ik hoorde José Ab roepen “Ab, kom snel want hij komt eraan” en gelukkig was hij net op tijd terug om de geboorte van onze tweede zoon te aanschouwen en op camera vast te leggen.

In shock dat het allemaal zo snel was gegaan greep ik Louqman in mijn armen. Wat was ik opgelucht dat hij er was. Vol ongeloof keek in hem aan, hoe kan dit? Vanaf de eerste wee totdat hij geboren is heb ik er vijf en een half uur over gedaan. Het moment dat ik getoucheerd werd door de verloskundige en ik 2 cm ontsluiting had tot aan 10 cm ontsluiting heeft slecht twee uurtjes geduurd. Dit allemaal door de technieken die ik heb meegekregen in de cursus van Joke en het vertrouwen in mezelf dat het allemaal zou lukken.

We hebben heerlijk in ons eigen bed genoten van het gouden uur met Louqman op mijn borst. Hij hapte al goed aan, aan de borst. De navelstreng heeft helemaal kunnen uitkloppen, dat was ook een wens van mij en de placenta is geboren zonder oxytocine prik. Ik had slechts 2 kleine hechtingen nodig, waar ik geen last van heb gehad.

Daarna zijn we naar het kraamhotel gereden samen en zijn we 5 dagen lang in de watten gelegd. De blauwe bubbel was een feit en ik gun iedereen een zelfde soort bevalling als de mijne, want wat was het mooi.

Kortom, deze bevalling is precies verlopen zoals ik gedroomd had. Door mezelf in te lezen, podcast te luisteren, positieve bevallingsvideo’s te kijken, cursussen te volgen en naar mijn gevoel te luisteren heb ik dit resultaat verkregen.

Thuisgeboorte van derde kindje – deelnemers Eendaagse cursus

Hij is er!! Afgelopen dinsdagochtend om 6.59 uur is Olaf geboren.
Op maandag, met precies 41 weken had ik controle bij de verloskundige. Gijs was gelukkig mee, want ze hoorde het hartje wat overslaan. We moesten voor de zekerheid naar het ziekenhuis voor extra controle. Ik had verwacht ervan van slag te raken en nam m’n homeoptische noodmiddel mee. Maar ik voelde me rustig en vol vertrouwen.

Op de CTG was geen overslag van zijn hartje te zien. Maar bij de echo hoorden ze het wel. Dat kon komen door de drukke bewegingen van Olaf, maar voor de zekerheid moesten we donderdag terugkomen en als ze het dan weer hoorden zou een inleiding een goed plan zijn, maar in ieder geval bevallen in het ziekenhuis. Ik voelde vooral vertrouwen en had niet het gevoel dat er iets niet oké was met onze kleine. Om de gehoopte thuisbevalling nog kans te geven stripte de verloskundige me nog even extra ruw en daarna konden we naar huis.

Ik stelde me in op de mogelijkheid dat het een ziekenhuis kon worden en lengte me daar ook bij neer. Ook dat kunnen er zo mooi en fijn mogelijk maken.
Maar dat was gelukkig niet nodig! Want die nacht om 3.30 voelde ik toch echt iets wat op een wee leek. Een uur lang een korte wee van 45 seconden en om de vijf minuten. Ik at nog wat en ging even onder de douche. Daarna maakte ik Gijs wakker. Hij ging het bad opzetten en ik belde de verloskundige. Ik bleef beneden omdat de jongens boven sliepen en ik ze niet wakker wilde maken. Toen de verloskundige met verloskundige in opleiding kwam liep ik nog wat rond tussen de weeën door. Daarna werd het snel heftiger en had ik Gijs nodig om op mijn rug te duwen.

De verloskundige overlegde met mij of ze een keer mochten toucheren om een uitgangspunt te hebben. Ik stemde daarmee in, maar was wat teleurgesteld in het resultaat: 5 cm. De weeën voelden al scherp. Kort daarna braken mijn vliezen. Nog geen uur na het toucheren voelde ik persdrang.
Ondertussen had Gijs al meerdere keren de opa’s en oma’s gebeld zodat zij de jongens konden opvangen, maar niemand nam op. De verloskundige in opleiding had alles boven klaargemaakt en de verloskundige ving de wakker geworden jongens op.
Het bad was net volgelopen en ik kwam met moeite de trap op. De eerste perswee volgende boven in de gang. Daarna liet ik me in het heerlijke bad zakken. Wat een heerlijk gevoel!
De jongens stonden in de deuropening te kijken en ik vertelde ze dat Olaf er bijna was. Dat ze niet bang hoefden te zijn en dat mama af en toe even moest brullen als een leeuw, zodat Olaf geboren kon worden.
Ik liet me drijven in het water en volgde mijn gevoel. Na 4 persweeën voelde ik het hoofdje komen en zagen de jongens een plukje haar. Het was geweldig om zelf te voelen hoe Olaf er langzaam uitkwam en dit zelf te sturen.
Even zwom hij in het water en toen pakte ik hem tegen me aan. Thomas stond met open ogen en mond te kijken en Lucas glunderde: baby! Wat een droombevalling!


En ook na de bevalling was het heel fijn. De placenta werd zonder problemen geboren en in een doek bij ons gelegd. Zo hebben we zeker een uur alleen gelegen op bed. Genietend en de eerste voeding gegeven. Daarna pas kwam het onderzoeken en kleine beetje hechten.
Ik voel me heel ontspannen en rustig. De eerste dag had ik heel even een angst momentje omdat Olaf kreunde. We hebben toen zijn hartje geluisterd en alles was goed. Olaf is heel rustig en tevreden en drinkt al heel goed aan de borst. De grote broers zijn ook super lief en laten ons gelukkig ook veel met rust. Genieten dus!

Deelnemer Eendaagse cursus – eerste kindje

Onze lieve A. is inmiddels geboren. Het was niet de geboorte waar ik hoopte, maar het was toch een onwijs bijzondere ervaring. Ik ben met 42 weken ingeleid, ik had met behulp van een ballon op die dag al 5 cm ontsluiting en de dag begon dus lekker vlot! Ik heb de eerste uren de weeen in bad opgevangen, het ziekenhuis personeel respecteerde onze wens zoveel mogelijk zelf te doen en die tijd samen was dan ook heel puur. Helaas reageerde A. niet goed op de persweeen en heb ik de geboorte buiten het bad en met hulp moeten afmaken. Ik heb ondanks al het gedoe aan m’n lijf (onderzoekjes, pomp ed) in een bubbel gezeten en er een positief gevoel aan over gehouden. Ik weet zeker dat de cursus hier aan heeft bijgedragen, hartelijk dank daarvoor!